پايگاه خبری پرستاران عدالت خواه ایران

صحبت های استاد شریفی مقدم در هایک

سلام دوستان وشب به خیر

حدود دو ماه از به تعویق افتادن ۶مرداد می گذرد

 تحلیل دوستان در عرض دو ماه گذشته چیست

ایا تغییری در روند حل مطالبات ومشگلان پرستاری ایجاد شده است؟

 چه پیشرفت هایی ایجاد شده است ؟

در بیانیه ۵مرداد ۴مورد تاکید شده بود

اول اجرای قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری

علی رغم میل مسولین وزرات یک گام به جلو رفت وبرای بار دوم به شورایعالی بیمه ارجاع شد

دومین مورد برچیده شدن طرح مبتنی بر عملکرد

  قبح این طرح شگسته شدولی در حال حاضر مشخص نیست در بعضی از دانشگاهها اجرا ودر بعضی به شگل قبل

 سومین مورد توقف طرح کمک پرستاریا بهیار یک ساله یا پرستار تجربی ،تا حدودی زیادی روند ان کند ولی به شگل های مختلف بروز کرده است

 مورد چهارم هم برخورد با همکاران بیمارستان امیرا علم که تاکنونهمچنان حکم اخراج پا بر جاست

فرصتی دو ماهه ایجاد شد تا همه بدانند که جامعه پرستاری اهل منطق است،اهل تعامل است،تحملش زیاد است،

 برعکس تندرو نیست ،خیابانی نیست ،رادیکال نیست،و.......

ولی در این فرصت ایا طرف مقابل هم ،به همین شگل عمل کرد؟

ایا خواسته پرستاری این بود که طی یک نامه تشریفاتی انهم برای بار دوم وجهت کاهش فشار جامعه پرستاری ،توپ تعرفه گذاری را به زمین شوریعالی بیمه بیاندازند

 واگر وزرات بهداشت حسن نیت داشت،با توجه به عکس اعمل های گسترده جامعه پرستاری کشور،صدور بیانیه های مخالفت با این دوره ها توسط بخش عظمیی ازهیات مدیره های نظام پرستاری ومذاکرات گسترده با مسولین مختلف حداقل این دوره ها را متوقف می کرد،نکرد که هیچ به شگلهای مختلف وبه طرز عجیبی اصرار بر اجرای این دوره ها دارد ومعاونت پرستاری وزرات انکار رسالتی به جز اجرای این دوره ندارد!؟

توقف این دوره ها که نیاز به بودجه ندارد

عوامل وزرات کاری که برای پرستاری نکردند که هیچ،تمامی تلاش شان می نمایند که انتخابات شورایعالی را مهندسی نمایند

 از تماس روزانه با نمایندگان مجمع،پیشنهاد پست ،مقام دادن تا تهدید ،تطمیع و.......که شاید بتوانند نعدادی ارا را به سمت خود جلب نمایند

انگار مسولین پرستاری دغدغه ای به جز انتخابات شوریعالی واجرای دوره کمک پرستاری ندارند

به هر صورت فرصت دوماهه به پایان رسیده واتفاق خاصی برای پرستاری نیافتاده است

وعلایمی هم بر حسن نیت ویا ارداه ای برای حل مشگلات پرستاری دیده نمی شود

 در شرایط حساسی بسر می بریم، انتخابات شورایعالی را پیش رو داریم ،باید طوری عمل کنیم که بهانه ای به دست ،بهانه گیران داده نشود

 واز طرفی جامعه پرستاری کشور وخصوصا دانشجویی منتظر وپیگیر حل مشگلات پرستاری هستند

  بدنبال پی گیری همکاران پرستاری از سراسر کشور خواستم در روزهای پایانی دو ماهه داده باشم واینکه باید چه استراژی اتخاذ شود را به عهده دوستان پرستاری در گروه ها مجازی وحقیقی ،کمیته های پیگیری ،کمیته های دانشجویی ،هیات مدیره های نظام پرستاری،فعالین صنفی می سپاریم ،چون مشی جنبش عدالت خواهی بر شور وخرد جمعی است

گزارشی داده باشم

دوستان به شیوه های مختلف پی گیری فکر کنند

انشالله با انتخاب کاندیدای ،جسور ،فهیم،غیر وابسته،شجاع ، درد کشیده وعالم وبا تشگیل شورایعالی مستقل به معنای واقعی،مقتدر ،کارامد که تبلور افکار عمومی جامعه پرستاری باشد تا موقع بدنه پرستاری کشور راحمایت خواهد کرد

انچه که بعد از انتخابات مهم است ،تلاش منتخبین برای رفع موانع خدمتی جامعه پرستاری کشور،وصادق بودن با پرستاران،

اقای صادقی درست می فرمایند،وزیر در چند جا گفته که این طرح کمک پرستاری که خودتان پیشنهاد دادید،پس مشگل از خودمان است،شاید اولویت پرستاری در پاکسازی داخلی باشد تا مبارزه خارجی

دوستان بیش ازسی روش برای پیگیری واعتراض وجود دارد که یکی از انها هم تجمع است

مثلا کاری که یزد،قم،ارومیه،خرم اباد ،اصفهان و.....در خصوص دوره های کمک پرستاری کردند خوب بود

 دوستان باید تمامی شیوه های ممکن رابرای برداشتن موانع خدمتی پرستاری باید بکار گرفت

 خانم ستودگان ،جامعه بزرگ پرستاری دارای پتانسیل های فراوان وظرفیت های زیادی است که اگر فقط ۱۰درصد ان متحد شود هیچ قدرتی ناب توان در مقابل ان نخواهد داشت

گردش اطلاعات صنفی ،روشنگری مستمر ،واشنایی پرستاران ودانشجویان پرستاری به حقوق خود وتهدید های خرفه ای ،خود می تواند زمینه ساز حرکت شود 

دانشجوی ما اگر بداند واگاه شود که با این طرح پرستار تجربی،اینده ای سیاه برایش ایجاد خواهد شد ،ونیت طراحان این طرح تحقیر پرستاری است ،نابودی پرستاری است،خودش تکلیف اش را باطرح مشخص خواهد کرد ،اما اطلاع رسانی از تبعات این طرح مرگبار بر عهده ماست

اد کردن دانشجویان به گروه های مجازی،ویا اد کردن فعالان صنفی به گروهای دانشجویی ،برقراری مناظره در محیط های دانشجویی وگفتگوی مستقیم در محیط های کارورزی در بیمارستان ها می تواند باعث اگاهی دانشحوبان عزیز شود

دوستان تا فرصتی دیگر خدانگهدار 

جمع بندی بحث امشب ۴/ ۷/ ۹۴ ادامه بحث پر مورد جریانات مختلف پرستاری بود که طیف ها دسته بندی شدند، و این سوال مطرح شد ایا غیر از این است که عدالتخواهی ومساوات سر لوحه همه طیف های فکری است... حاضرین متفق القول معتقد بود عدالتخواهی در تمام گروهها جز اهداف اصلی ست و نباید از ان استفاده ابزاری در جهت جلب آرا د زمان انتخابات شود، تفاوت جریانات در راههای دستیابی به اهداف است، و تاکید شد

گفتمان عدالتخواهی گفتمان غالب جامعه پرستاری است و محدود به هیچ طیف و گروهی نمیباشد و همه مکلفیم این گفتمان و مطالبه گری را در جامعه پرستاری گسترش بدهیم و از آن دفاع نماییم . در ادامه بر روی راههای نزدیک شدن جریانات بحث ادامه یافت و تبیین شد صداقت ،احترام متقابل ،دوستی ورفاقت ،یکرنگی همدلی، وتلاش در ارتقاه جامعه پرستاری کشور از اهداف عدالت خواهی است، همچنین بیان شد وجود تفکرات متفاوت در هر صنف باعث رشد در ان صنف میشود ، به شرط اینکه در جهت پیگیری اهداف صنفی باشد نه در جهت تخریب ، و هر جا که نشانه تخریبی باشد یا گذشتگان ان صنف مورد سرزنش قرار گیرند نشانه های خوبی بذای ان صنف نیست. پیشنهاد شد جهت پایان دادن به بحث ها پیشکسوتان پیش قدم شده و دعواها را متوقف کنند و بزرگان سر یک میز بنشینند و مسایل صنفی را پیگیری کنند که البته ناامیدانه ست چرا که ممکن است با موانعی همچون تحریم شرکت در جلسات مواجه شویم، موضوع اموزش کمک بهیاری نیز مطرح شد که با توجه ب بحث و نتایج شبهای گذشته ، صرفا اشاراتی به مواضع مشترک طیف های مختلف گردید. در پایان درخواست شد از کلمه تندرو استفاده نشود و این توضیح هم ارایه شد وقتى تعدادى برون رفت از مشكلات را فقط حذف كامل رقيب ميبينند در اصطلاح عام تندرو خوانده ميشود وگرنه ما هم با بسيارى از سياست ها ى اتخاذ شده موافق نيستيم. و باز هم تاکید شد برای رسیدن به هدف پلهای پشت س. را خراب نکنیم و ترکیب شورای اتی به ترتیبی باشد که از همه تفکرات حضور داشته باشند و همفکری و همدلی را در مسیر دستیابی به مطالبات سر لوحه قرار دهند. .

با سلام

شب اول مهر ماه 94 به ماموریتی اعزام شدیم که مورد استرس عصبی گزارش شده بود.و زمان رسیدن به محل هم چند دقیقه ای بیشتر بطول نیانجامید .

مورد خانمی بود که همسرشان میگفتند زمین خوردگی راشته اند و چون علایم استرس عصبی در ایشان مشاهده کردم خواستم مقداری آب برایشان بیاورند .

قبل از معاینه مریض و هنگام پرسیدن یک سوال جهت شرح حال مریض همسر ایشان با گستاخی تمام شروع به فحاشی و ناسزا به بنده و همکارم نمودند.

بنده که در حیرت این رفتار بودم با خشونت ایشان مواجه شدم و با چند ضربه لگد اینجانب را مضروب نمودند و همین که کمی عقب رفتم با ضربه مشت محکم ایشان به چشمم دچار سرگیجه و درد شدید و نابینایی موقت شدم که که اگر توسط اطرافیانشان مهار نمیشدند اتفاق ناگوارتری هم ممکن بود برایم اتفاق بیافتد.

پس از مراجعه به پزشک متخصص تشخیص خون ریزی داخل چشمی دادند.و ازان روز سردرد های شدید و افزایش فشار داخل چشمی دادم.

این اولین مورد خشونت علیه بنده که یک تکنیسین اورژانس می باشم نبوده و چند سال قبل نیز  توسط پسر کسی که جمود نعشی داشت و حدود 10ساعت از مرگش میگذشت به اتهام کشتن پدرشان مورد خشونت شدید و ضرب و شتم و چه بسا اگر اطرافیانشان نبودند نیز ممکن بود توسط چاقویی که داشتند به قتل برسم...و مواردی دیگر که گفتنش کتاب کلیله و دمنه میشود..

هنگام پیگیری جهت احقاق حقوق نیز اینقدر درگیر کاغذ بازی و برو و بیای اداری میشوم که هر بار از حق قانونی خود میگذرم  ..اگر هم پیگیری به سرانجام برسد میگویند رضایت بده همیشه حق با مریض است ...آیا کسی که در حین انجام وظیفه مورد خشونت قرار گرفته خودش باید با حال نامساعد دنبال شکایت و گرفتن حقش باشد؟؟ 

توقعات بی رویه و بالای مردم از اورژانس115 باعث شده تکنیسین های فوریت بیشتر مورد خشونت قرار بگیرند و اینکه مانند بیمارستان نگهبان انتظامات و یا همکاران کشیک نیستند تا در صورت بروز خشونت حمایت شوند ولی ما باید بایستیم و خشونت و ضرب و شتم و هتاکی را در منزل مریض از ترس جان خود تحمل کنیم.

از مسولین محترم وزارتی و عزیزان عدالتخواه خواهشمندم فکر اساسی جهت تامین امنیت پرسنل بالین بخصوص اورژانس های پیش بیمارستانی بردارند و این مورد مهم و اساسی را  نیز در جلساتشان مورد بررسی و پیگیری موکد قرار دهند.تا دوباره هیچگاه شاهد خشونت علیه هیچ پرستاری نباشیم.

والسلام 

سید محسن عطارباشی

 کارشناس پرستاری 

اورژانس115

مشهد

سلام برشما

فقط يك كلام به دوستان عرض مي كنم كه :

نخبگان پرورش يافته با استفاده ازعوام به عنوان ابزار كسب ارا به نوعي مشروعيت زير لواي دموكراسي 

دوستان خطابشان كيست ?

عدالت خواهان است كه بقول نويسنده مثلا نخبگان خود را در اين انتخابات اخير كنار گذاشتند ?

نخبه كيست?

اگر پزشكان مي گويند خب براي ادعاي خود دليل دارند با اين نخبگي خود توانستند پزشكان را به عنوان بخشي از تيم درمان به همه تيم درمان تعريف كنند و ازساير افراد برده هاي درمان بسازند 

پس براي حمع خود نخبگي كردند هرچند بردگي ساختند 

اما اين نخبگان مورد اشاره در اين بيان چه اثري بر هم تيمان خود در اين سال ها داشتند 

غير بازي براي حريف در تيم خودي

اگر اين عملكرد دوستان را نخبگي مي ناميد اين تعريفي خاصي است كه نخبگي نمي نامند.

دوستان چشم بازكنيد و حرف پرستاران را در بخش هاي بيمارستان و از بين پرستاران بشنويد نه از جلسات در دفاتر مديريت ها و هم نشيني هاي دوستانه 

من فقط يك نمونه كلام از پرستاران بالين را مي اورم كه ملاك دستشان بيايد جناب ميرزايي نامي كه من نمي شناسمشان اين پست را گذاشتند :

بیخیال دوستان

ول کنید کارتون را! 

حالم داره بهم میخوره از این ظلم و نابرابری و …

مثلأ جامعه ام اسلامی و دلم خوشه که مسئولینم از مسلمانان هستند و مثل اسلام بدنبال عدل و برابری و ازین چرت و پرت ها…

شاید بگید چه وقیحانه و بی ادبیات حرف میزنم!!!

حق دارید،آره حق دارید،هرچی بگید حق دارید

اما شما را بخدا،اگه شما هم اون چیزی را که من دیدم را میدید میتونستید باز آروم باشید!

امروز فیش حقوقی یه پزشک عمومی را تو یه بیمارستان تأمین اجتماعی دیدم(یه بیمارستان چهل،پنجاه تخت خوابه)

میدونید چقدر کارانه گرفته!؟!

این پزشک گرفته نوزده میلیون چهارصد و … هزار تومان و در همین بیمارستان تو همین ماه یه پرستار گرفته سیصدو پنجاه و…هزارتومان

اینم از کشور اسلامی من و مسيولین مسلمانش!!!

 یعنی واقعأ اینقدر نابرابری و ظلم

خدایا به کی میشه پناه برد؟!؟

اقايي بنام ميرزايي در گروه پرستاران ايران هفت آن را شير كرده است 

دوستان مخاطب شما اين ادبيات را دارد 

هرچند اين ادبيات بيشتر با ادبيات كوچه بازاري وزير در جمع نمايندگان مي خورد تا كلام دوستان 

اميرجاني 

سلام در واتس اپ گروهی تشکیل شده به نام مجمع نمایندگان مناطق کشور که هر شب با حضور اعضا بحث های مطرح و در نهایت بحث ها جمع بندی میشه ، مطلبی که در ادامه خواهم گذاشت، نتیجه جمع بندی بحث دیشب هست امیدوارم مفید واقع ب

جمع بندی بحث امشب. ۳/۷/۹۴ : بحث با طرح اسیب شناسی جریانات موجود اغاز شد ، حاضرین به حضور دو گروه عمده توافق داشتند، 

۱. افرادی که معتقد به پویایی و بالندگی بیشتر در ضمن احترام به گذشته و قدر دانی از پیشرفتها هستند 

۲. گروهی که معتقدند گذشته یک سره بی لیاقتی بوده و باید ۱۸۰ درجه راه رو عوض کرد. در این میان به وجود گروههایی با نامهای افراد تندرو ، ۲. اعتدالگراها ، و یا حاکم ، عدالتخواه، منتقد معتدل، خاکستری نیز اشاره شد، همچنین تاکید شد ، طبقه بندی و جریان شناسی ما باید عاری از اتهام وبر چسب زنی باشد، در تعریف گروهها نیز نظرات مختلفی بیان شد ، از جمله : گروه حاکم گروهی هستند که در بدنه حاکمیت هستند ، و اعتقاد بر اینست که کارها بدرستی پیش رفته ، گروه خاکستری ، گروهی ست که بیشتر در انتخابات سیاسی هستند و همراه موج افرینی و غیر قابل پیش بینی و بعضا نقش تعیین کننده در انتخابات دارند ، گروه بعدی که میتوان انرا اپوزیسیون هم نامگذاری کرد با زیر سوال بردن عملکرد گروه حاکم سعی در القای تفکرات خود وپیگیری مطالبات از راههای مورد نظر خودش هست، یادآوری شد، با نقد کارهای گذشته سعی بر ، جذب اجرا نیز وجود دارد، موضوع بعدی مورد بحث روند تغییر در اعضای شورای عالی طی سالهای گذشته بود که علی رغم تغییر ۵۰ درصدی ، به دلیل کاریزماتیک بودن شخصیت رهبران ، تغییری در روند کاری شورای عالی ایجاد نشده است که البته اشاره شد این ثبات ، از الزامات تشکیل هر نهاد ، به خصوص در سالهای اولیه ان هست، و با توجه به بحث های شبهای گذشته ، توجه به کیفیت خدمات پرستاری از الویت های حرفه یی میباشد و پایین اوردن جایگاه حرفه یی سازمان میتواند ضربه زننده تلقی گردد، زیرا اگر پشتیبانی افکار عمومی نباشد، مطالبات بدون توجه به حقوق مردم باعث ایجاد شکاف میشود، همچنین تاکید شد پس از برگزاری انتخابات ، باید همه اختلافات را کنار گذاشته و به اتحاد برسیم و اعضا منتخب همه هم و غم خود را در جهت دستیابی به مطالبات و یکپارچگی بکار گیرد. در خصوص تغییر در روند دستیابی به مطالبات اختلاف نظر وجود داشت مبنی بر اینکه ثبات افراد نمی‌تواند مشکل ساز باشد ، و سیاستهای کلی یکسان بود و آن هم روش تعامل و استفاده از ابزار سیاست و گاهی قدرت جمعی پرستاران بود که دستاوردهای زیادی داشت با این توضیح که، 

سازمان باید از ساختار سیاسی کشور به نحو احسن استفاده میکرده و در این دوازده سال توانسته در نهادهای تصمیم گیر شناخته شود و با بالاترین سطح مدیریت کشور ارتباط برقرار کند و جایگاه سازی در دل دولت اتفاق افتاده است، در نهایت اینکه حتی اگر در این انتخابات۸۰درصد ارا تغییر کند اما رفتار همان باشد انتخابات کیفیت لازم رو نداره چون کیفیت تغییر نداشته است. و باید بگوئیم در همه ادوار سازمان در یک مسیر عمل کرده است البته قطعا انتخابات نظام پرستاری رو به رشد است . این نکته نیز بازگو شد که جریانات هویت مشخص دارند و اتحاد آنها یعنی نقض هویتشان، پس اتحاد ممکن نیست ولی میشود در مسائل مشترکی همگرایی داشته باشند. و ما نیاز به قهرمان نداریم ، منظور از اتحاد همگرایی ست، و همصدا شدن بعد از انتخابات ست و مهم این نیست که اتحاد کاغذی تعریف شود وباز مهم نیست چه کس یا کسانی انتخاب میشوند مهم این است که بعد از انتخاب به اصولی معتقد باشند، و تا زمانی که زیر ساخت های فعالیت های مدنی , صنفی ,,,,, مهیا نشود , نخبگان پرورش یافته باستفاده از عوام به عنوان ابزار کسب ارا به نوعی مشروعیت زیر لوای دموکراسی میرسند.

نقد پذیر باشیم

برگرفته از مقاله : علیرضا عطایی

بخش اول.............. 

: گاهی از نوشتن می‌ترسم. ترس از نوشتن و به نقد کشیدن و آیینه‌وار از مشکلی و مشکلاتی سخن گفتن، مربوط به زمانی است که یک رفتار نامناسب اجتماعی را به رخ اجتماع می‌کشی و آن وقت بخشی از آن اجتماع، انتقاد را متوجه خود می‌داند.

کم نبوده و نیست اتفاق‌ها و نمونه‌هایی که در قالب فیلم، داستان، نوشته و بویژه خبر و… گزارش رسانه‌ای به انتقاد از یک رفتار و رویه در قشری از جامعه پرداخته شده و از فردای انتشار نقد دلسوزانه، آن قشر آماج حملات خود را روانه منتقدان کرده است.

این در حالی است ما که درون حرفه‌ و صنف خود قرار داریم، هنگام حرف زدن و بحث کردن درباره انتقادپذیر بودن یا انتقادناپذیر بودن ، از کم‌طاقتی در پذیرش نقدها و زیر ذره‌بین رفتن عملکردها داد سخن می‌رانیم و آنگاه که البته نوبت خودمان می‌شود و کسی یا کسانی حتی به محترمانه‌ترین وجه از ما انتقاد میکند، از همه کم‌طاقت‌تر نشان می‌دهیم.

این تناقض در حرف و عمل، نکته‌ای است که در بسیاری مواقع از آن غافلیم و بعد از خودمان می‌پرسیم که چرا فلانی انتقادپذیر نیست؟

این تناقض موجب می‌شود و شده است که در‌های نقد منصفانه را به روی خود ببندیم و بسیاری ازنقادان واهمه داشته باشند؛ واهمه‌ای که ناشی از فشار افراد نقدناپذیر است.

شاید شما هم شنیده‌اید یا خوانده‌اید که چگونه با نشان دادن یک نقد کوچک از فلان سازمان بسیاری از مسئولین و بویژه بزرگان آنها با صدور اعلامیه و اطلاعیه هرگونه نقد و انتقاد و هرگونه کم‌کاری یا اهمال را از خود دور می‌دانند و مدعی می‌شوند که انگ کم‌کاری و اهمال‌ یا خلاف به هیچ کدام از مسئولین آن سازمان نمی‌چسبد، اما کیست که نداند در هر قشری و صنفی هستند آدم‌هایی که باید نقد شوند و باید عملکردشان زیر سوال رود.

بیایید کمی با اغماض بیشتر به خودمان نگاه کنیم و خودمان و اعضای گروهمان و صنفمان را از هرگونه خطایی مبرا ندانیم. بیایید فارغ از حرف‌های زیبا، اگر به ما گفتند که فلان جای کارمان ایراد دارد یا فلان فرد از همگروهان صنفی ما فلان خطا را مرتکب شده، پیش از هرگونه تکذیب و دفاع کورکورانه، از صحت و سقم آن مطلع شویم و اگر انتقاد را درست دیدیم، آن را بپذیریم.

نصیری _ ارومیه

۴ مهرماه ۹۴

جدال محافظه کاران و عدالتخواهان ....

تداوم سنت گذشته ، حفظ ارزشهای اخلاقی و نهاد خانواده ، تجربه گرایی ، ضرورت انضباط و قانون در جامعه ، اقتصاد بازار ازاد و اهمیت اجتماعی دین از مولفه های اساسی همه محافظه کاران است .

در این بین در کشور ما با تسلط مدرنیته و ورود سرمایه داری ، تنها سودجویی اقتصادی ( به اصطلاح عامیانه نگه داشتن کلاه خود) اهمیت یافت و‌ وضعیت نابسامان و فاسد گذشته همچنان تداوم دارد . تاکید بر خانواده و ارزشهای اخلاقی بیشتر بانگاه اهمیت دادن به واحدهای خرد اجتماعی در مقابل تمامیت جامعه مطرح بوده و نشاندهنده بی اعتمادی به اجتماع ونه بعنوان عاملی برای تربیت افراد و اماده سازی انها برای ورود به اجتماع .

شما در پرستاری ببینید اهمیت فوق العاده بر زمین سفت سنتهای گذشته و حفظ وضعیت موجود را ، و همچنین تجربه گرایی و ضرورت اجرای بی قید و شرط و بدون ابتکار انضباط و قانون را ، از اینجا می توانید ردپای محافظه کاری بیابید .

ولی از نظر من بهره گیری از ترمینولوژی رایج ایدیولوژی های سیاسی برای ایران همیشه مناسب نیست و ما در این کشور بیش از انکه شاهد جدال بین جریان محافظه کاری بعنوان مدافع حفظ وضعیت موجود و اندیشه های نوگرایانه چپ باشیم ، بیشتر شاهد تقابل بین حامیان سرسخت یک نظام سیاسی و یا صنفی و اجتماعی و مخالفان رادیکال و ساختار شکن انها هستیم .

«در ایران معاصر همواره رادیکالیسم در میان روشنفکران ما فضیلت به شمار امده است . شکاف تاریخی میان دولت و ملت موجب پولاریزه شدن فضای سیاسی بوده است ودر چنین شرایطی لاجرم روشنفکران و فعالین اجتماعی به رادیکالیسم متمایل شده اند.و هرگونه محافظه کاری را به ارتجاع و سازش با نظام سیاسی تعبیر نموده اند.

به بیان دیگر بی اعتمادی و توطیه نگاری در قبال دولت موجب شده است هر تمایلی برای اصلاح طلبی و تغییرات ارام با پرچسب ارتجاع مورد طرد قرار گیرد»

شما ببینید در کشور ما طرحهای عبور از سازمانی، حزبی و یا فردی چند بار تکرار شده است. 

از قالب جبهه ملی چند انشعاب بوجود امد که نهایتا به نهضت ازادی و سازمان مخوف وتروریستی مجاهدین خلق ( ودر اصل منافقین ضد خلق ) منتهی شد.

شما ببینید در تمامی دنیا جریان راستین محافظه کاری طرفدار اقتصاد بازار ازاد است ولی در کشور ما راست سنتی طرفدار دخالت دولت در اقتصاد بصورت جدی است . 

ولی ایا در پرستاری هم وضعیت همین است و ما دو جریان اصلی حامی نظام موجود در وزارت بهداشت و سازمان نظام پرستاری کشور و مخالفان سرسخت این نظامها را داریم ؟

 درست است که دیوار اعتماد بین سازمان صنفی با طرفداران و اعضایش فرو ریخته است ، ولی ایا می توان عدالتخواهی را به مثابه یک گروه بزرگ و‌پرنفوذ در بین جامعه پرستاری ارزیابی و نقطه مقابل محافظه کاری و یا عدالتخوایی محافظه کارانه یا مستقلان به حساب اورد ؟گروهی که فراتر از تقسیم بندی های موجود وعلی رغم شکاف بین سازمان صنفی و طرفدارانش ، از راههای مختلف سعی در پیگیری مطالبات پرستاری داشته و حتی با حفظ ایده ها و ارمانها در ساختار سازمان مشارکت سازنده دارد.

ایا این تقسیم بندی درست است و ساختن تابو برای عدم انجام این تقسیم بندی ها به بهانه اتحاد پرستاری به نفع جامعه پرستاری است یا نه ؟  

من در این یادداشت به شما خواهم گفت عدالتخواهی یک روند اصلاح گرایانه و مخالف رادیکالیسم است .

ولی چرا این جنبش اعتراضی که بصورت خودجوش ودر جهت منافع صنفی پرستاران و بدنبال فشارها و تبعیض ها شکل گرفته و به تازگی مورد هجمه جدیدی از سوی کسانی قرار می گیرد که مدعی استقلال و اعتدال و حتی اتحاد هستند ، ولی سوال اینجاست که چرا این افراد نمی خواهند با مطالبه خواهی بدنه هماهنگ و در جهت عدالتخواهی قدمهای صادقانه و جسورانه بردارند؟ 

ادامه دارد....

دادخواه

۴ مهرماه ۱۳۹۴

رشت 

سلام دوستان

تفکر حق ماست!!!

نمیخوام بگم هرچی من میگم درسته و امروز هم نمیگم به نظر من چی درسته چی غلط

اما میگن پرسیدن نصف دانستن است و در حدیثی از امام صادق(ع) هم بر این گفته صحه گذاشته

اما قرار است چه بپرسیم؟؟

ایندفه از خود بپرسیم.

در میان هیاهویی که برای انتخابات شورایعالی به راه افتاده دو گروه مطرح است

بینی بین الله کلاهمون را قاضی کنیم کدوم گروه درد پرستاری دارند

گروهی که تحت عنوان عدالتخواهی برای پیگیری مطالبات برجا مانده پرستاری فعالیت میکنند و یا گروهی که قبلا میانه رو بودند و الان مستقل از آب در آمدند؟

هر کدام مزایای خودشون و معایب دیگری را بیان میکنند

بنده به این مقوله ورود نمیکنم 

اما میپرسم واقعا کدوم گروه درد بالین دارند؟

کدوم گروه نگران از دست رفتن جایگاه خود هستند؟

والبته این سوال را در مقابل خواهند پرسید چه کسانی میخواهند جایگاه بدست بیارن؟

کدوم گروه سالها در منصب بودند ولی نتونستند یا نخواستند کاری انجام دهند؟

که در مقابل خواهند پرسید کدوم گروه توانایی لازم را ندارند؟

کدوم گروه به فکر مهندسی انتخابات هستند و از قدرت استفاده میکنند?

ودر مقابل خواهند پرسید آیا واقعا تجمع جواب خواهد داد؟

کدوم گروه نگران هستند؟

که البته باید گفت هر دو گروه

اما هر گروه نگران چه هستند؟

این گروه نگران طی دوازده سال چکاری برای پرستاری انجام دادند؟

در مقابل خواهند گفت اونموقع که ما برای پرستاری زحمت میکشیدیم گروه مقابل کجا بودند

کلا چه تغییری در راهبرد و روش کاری خود ایجاد کردند که امیدوار به نتیجه گیری دوستانی که قبلا مسول بودند ونبودند باشیم

اصولا اگر راه روش و نفراتی که نتیجه مطلوب نگرفتند تا کی باید بعنوان نماینده ابقا شوند؟

گروهی که با استفاده از قدرت تلاش میکنه برنده این نبرد باشه یا گروهی که به پشتوانه و اعتبار پرستار بالین رای آورده و کلا در برابر قدرت میخواد ایستادگی کنه

اینا فقط نمونه ای از سوالات بود که هر کدوم از ما میتونه ازرخودش بپرسه

البته هر کدوم از گروهها به منافع خودش فکر خواهد کرد 

اما سوال کلی و نهایی همونه که چه کسی بیشتر برای پرستاران نگران است و چه کسی برای خودش؟

کپی از تلگرام تبریز دلنوشته یک دل نگران واقعی :

نگران!! 

واژه ایی آشنا برای ما و همه پرستاران

برای عده ایی نگرانی از بابت حقوق آخر ماه است ، نگرانی بابت پر کردن و نکردن دهها فرم بی ارزش و فرمالیته، نگرانی بابت 40 بیمار و دو پرستار، نگرانی از بابت اجرای دهها طرح بی خاصیت و عدم اجرای یک طرح عادلانه، نگران از بابت کمر دردهای پی در پی،واریس روی پاها و....، نگران بی عدالتی هایی كه هر روز بیشتر میشود،نگران اينکه هر روز پسرفت میکنیم، بجای پیشرفت میخواهند کمک بهیار یکساله تربیت میکنند،نگران اینکه عده ایی سالهاست زمامدار امور شده اند و گویا دیگر این پستها مادام‌العمر شده اند،و نگرانند چرا کسی را درون خود راه نمیدهند،نگران عده‌ای ایی هستند که پشت میزها و روی صندلی هایی نشسته اند و.همه را به آرامش فرا میخواهند تا طبق روال چندین سال گذشته با راه کارهای خودشان دنبال احقاق حقوق باشند که بماند هنوز جوابی حاصل نشده 

و حال نگرانی عده ایی این است مبادا نگرانهای دسته بالا یکباره نخواهند به این روش ادامه دهند،نگرانند چطور میشود اتصال بین خود و میز پیش رو را بیشتر کرد، نگرانند چطور میشود کرسی های تعیین کننده را فقط با دوستان تقسیم کرد، نگرانند چطور میشود عده ایی را به خود مشغول کرد تا راحتتر کار خویش را پیش ببرند 

عده کثیری از پرستاران نگرانند چرا عده قلیلی هر روز بالاتر میروند و بقیه کثیر تا آخر دوران کاری تغییر چندانی نمیکنن

کپی از گروههای غیر مستقل هایک ;):دوستان و همکاران. سلام

تغییر لازمه نشاط اجتماعی است. از این رو است که دولت ها پس از چهار و حداکثر هشت سال الزاما تغییر و تحول پیدا می کنند در غیر اینصورت استبداد رای عده ای در جامعه شایع می گشت و مجالی برای عرض اندام ایده ای جدید باقی نمی ماند.یک علت دیگر لزوم تغییر این است که هرچند افراد صاحب فکر و ایده باشند معمولا بعد از گذشت هفت الی هشت سال به قولی ایده ها ته می کشد لذا لازم است عرصه برای حضور ایده های نو فراهم شود.اکنون بیش از دوازده سال است که عده ای از همکاران بر اریکه نمایندگی پرستاری کشور تکیه داده اند و این در حالی است که بیش از هشت سال از تصویب قانون تعرفه گذاری پرستاری گذشته است و ایشان به هر تدبیر موفق به اجرای آن نشده اند.مسلما اگر هشتاد سال دیگر هم بگذرد با این طرز تفکر قادر به اجرای آن نخواهند بود چراکه مشکلاتی را که بر اثر یک طرز تفکر ایجاد می شود نمیتوان با همان طرز تفکر حل کرد و متاسفانه طی این سالیان بی تدبیری در پرداختن به ظاهر رفاهیت پرستاران به مسایل حرفه ای آنان اولویت پیدا کرده که البته در آن مورد هم توفیقی نداشته اند در صورتی که اگر به مسایل حرفه ای پرستاران پرداخته شده بود,رفاهیت پرستاران نیز خودبخود تامین شده بود لذا امیدوارم دوستان با درک این مساله فضا را برای فعالیت تیم عدالتخواهان که بر خواسته از بطن پرستاری و با پرستاری و برای پرستاری است,خالی کنند و به توان مدیریتی این تیم وثوق کامل داشته باشند.

به امید اعتلای پرستاری کشور در سایه همدلی و اتحاد